زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

حمل مقید بر استحباب





حمل مقید بر استحباب ابقای شمول دلیل مطلق و حمل دلیل مقید بر استحباب متعلق آن است.


۱ - تعریف



حمل مقید بر استحباب از موارد جمع بین مطلق و مقید و مقابل حمل مطلق بر مقید بوده و مراد از آن، جمع بین دو دلیل متعارض یکی مطلق و دیگری مقید، از طریق رفع ید از ظاهر مقید و حمل آن بر استحباب می‌باشد، مانند این که دلیل مطلق می‌گوید: «اعتق رقبة» که شامل رقبه مؤمن و کافر است و دلیل مقید می‌گوید: «اعتق رقبة مؤمنة» که تنها شامل رقبه مؤمن است و از این رو، تعارض می‌کنند؛ بنابراین باید از ظاهر مقید در وجوب تعیینی ، رفع ید نمود و آن را بر استحباب و افضل افراد حمل کرد.
[۲] شیرازی، محمد، الوصول الی کفایة الاصول، ج۳، ص۲۵۷.
[۳] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۴۳۶.
[۵] شیرازی، محمد، الوصول الی کفایة الاصول، ج۱، ص۱۸۴.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۱۹۹.    
۲. ↑ شیرازی، محمد، الوصول الی کفایة الاصول، ج۳، ص۲۵۷.
۳. ↑ محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۴۳۶.
۴. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۵۰.    
۵. ↑ شیرازی، محمد، الوصول الی کفایة الاصول، ج۱، ص۱۸۴.
۶. ↑ سبحانی تبریزی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۴، ص۴۵۴.    
۷. ↑ سبحانی تبریزی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، ج۱، ۲، ص۲۲۹.    


۳ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۴۳۷، برگرفته از مقاله «حمل مقید بر استحباب».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.